Podstawy naukowe działania biorezonansu
Terapia biorezonansowa łączy się z najnowszymi dokonaniami z dziedziny biofizyki, fizyki kwantowej oraz medycyny chińskiej. Wieloletnie badania dowiodły, że każdy człowiek posiada indywidualne spektrum drgań elektromagnetycznych. Drgania te są specyficzne dla każdego atomu i podlegają swoim własnym prawom. Spektrum drgań ludzkiego organizmu wynosi od 1 Hz do ponad 1018 Hz - to spektrum drgań można wykorzystać do terapii biorezonansowej.
W 1977 roku wygaszaniem szkodliwych fal poprzez ich lustrzane odbicie zajęli się niemiecki lekarz Franz Morell oraz inżynier elektroniki Erich Raische. Stworzyli aparat o nazwie MORA. W toku dalszych prac nad rozwojem tego urządzenia opracowano zaawansowane technologicznie, sterowane komputerowo urządzenie do diagnostyki i terapii biorezonansowej Bicom Optima, którego nazwa pochodzi od "Bio-Communication".
Badania naukowe nad biorezonansem
Badania naukowe nad biorezonansem koncentrują się na zrozumieniu, w jaki sposób drgania elektromagnetyczne mogą wpływać na zdrowie człowieka. Wiele z tych badań przeprowadzono w laboratoriach na całym świecie, gdzie naukowcy starali się określić skuteczność tej metody w terapii różnych schorzeń. Wyniki wielu badań klinicznych potwierdzają, że biorezonans jest wysoce skuteczny w redukcji przyczyn i objawów alergii (w tym alergicznego zapalenia zatok), bólu przewlekłego oraz w terapii uzależnień. Istnieją również badania kliniczne wskazujące na znaczne korzyści z zastosowania metody biorezonansu w poprawie funkcji układu odpornościowego oraz układu nerwowego (nerwice, depresja).
Biorezonans a medycyna chińska
Terapie biorezonansowe opierają się również na wykorzystaniu wiedzy z zakresu tradycyjnej medycynie chińskie (TCM)j, która od tysięcy lat wykorzystuje koncepcję energii życiowej, znanej jako "qi". Medycyna chińska opiera się na przekonaniu, że zdrowie człowieka zależy od harmonijnego przepływu energii przez meridiany - kanały energetyczne w ciele. Zaburzenia tego przepływu mogą prowadzić do powstawania różnego rodzaju blokad i w efekcie do chorób.
Terapie Biorezonansowe, podobnie jak akupunktura czy akupresura, dążą do przywrócenia równowagi energetycznej organizmu (stanu homeostazy) i mogą być postrzegane jako nowoczesna forma harmonizacji energetycznej, która łączy starożytne zasady medycyny chińskiej z nowoczesną technologią. W praktyce biorezonansowej często stosuje się mapy meridianów oraz punkty akupunkturowe do diagnozowania i terapii. Dzięki temu możliwe jest precyzyjne określenie obszarów, które wymagają interwencji terapeutycznej. Integracja tych dwóch podejść - tradycyjnego i nowoczesnego - pozwala na holistyczne podejście do zdrowia człowieka.
Technologia biorezonansu BICOM i jej naukowe podstawy
Technologia biorezonansu Bicom Optima opiera się na założeniu, że każda komórka w ciele emituje specyficzne drgania elektromagnetyczne. Urządzenie Bicom Optima zostało zaprojektowane w celu wykrywania drgań patologicznych i ich modyfikacji, aby przywrócić stan równowagi w organizmie. Podstawą działania technologii Bicom jest analiza spektrum drgań emitowanych przez organizm każdego człowieka. Urządzenie to jest wyposażone w czujniki, które rejestrują te drgania i przekształcają je w sygnały cyfrowe.
Następnie komputer analizuje te sygnały i identyfikuje wszelkie nieprawidłowości. Kolejnym krokiem jest generowanie odpowiednich sygnałów terapeutycznych, które są przesyłane z powrotem do organizmu w celu neutralizacji szkodliwych drgań. Technologia Bicom jest wynikiem wieloletnich badań i rozwoju, a jej skuteczność została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Obecne badania nad biorezonansem i technologią Bicom koncentrują się na dalszym poszerzaniu możliwości diagnostycznych i terapeutycznych oraz na poszukiwaniu nowych zastosowań tej innowacyjnej technologii w medycynie bioinformacyjnej.
FAQ
Czym jest biorezonans?
Biorezonans jest metodą opisywaną jako analiza i modulacja biosygnałów elektromagnetycznych emitowanych przez organizm. W tym ujęciu podstawy naukowe działania biorezonansu łączy się z biofizyką, fizyką kwantową i elementami medycyny chińskiej. Celem nie jest mechaniczne badanie pojedynczego narządu, lecz odczytywanie drgań biologicznych oraz relacji między tkankami. Z tego założenia wyrasta diagnostyka biorezonansowa, a następnie terapia biorezonansowa ukierunkowana na modulację sygnałów w organizmie.
Jakie założenie teoretyczne stoi za biorezonansem?
Punktem wyjścia jest założenie, że każdy człowiek ma własne spektrum drgań elektromagnetycznych, a zakres tych częstotliwości opisuje się w przedziale od 1 Hz do ponad 10^18 Hz. W tym modelu zdrowe komórki i tkanki wysyłają uporządkowane biosygnały, a alergeny, pasożyty, patogeny lub obciążenia nieorganiczne mogą ten wzorzec zaburzać. Znaczenie ma nie tylko obecność bodźca, lecz także siła i jakość odpowiedzi organizmu. Terapie biorezonansowe opisuje się jako pracę na różnicy między sygnałem harmonijnym a sygnałem zakłóconym.
Na czym polega biorezonans magnetyczny?
Biorezonans magnetyczny odnosi się do pracy z polem elektromagnetycznym organizmu i falami elektromagnetycznymi odbieranymi z powierzchni skóry. W praktyce urządzenie rejestruje sygnał, przetwarza go i odsyła w zmodyfikowanej postaci. W klasycznym opisie metody ważna jest częstotliwość rezonansowa, czyli taki zakres drgań, na który organizm ma reagować w określony sposób. Mechanizm stosowany w pierwszych systemach MORA opisywano jako lustrzane odbicie sygnału względem fal uznawanych za szkodliwe. Dlatego mówi się o modulacji sygnału, a nie o mechanicznym oddziaływaniu.
Skąd wzięła się technologia biorezonansu i system Bicom Optima?
Rozwój technologii biorezonansu przyspieszył w 1977 roku, gdy Franz Morell i Erich Raische przedstawili aparat MORA. Później powstały systemy sterowane komputerowo, a jednym z nich jest Bicom Optima. Nazwę BICOM rozwija się jako Bio-Communication, czyli komunikacja biologiczna. Taka konstrukcja oznacza odejście od prostego wzmacniania sygnału na rzecz analizy cyfrowej, wyboru programów oraz sterowania kanałami terapeutycznymi. Sterowanie komputerowe umożliwiło też zapisywanie ustawień i uporządkowane prowadzenie procedur.
Jak urządzenie biorezonansowe odczytuje biosygnały organizmu?
Urządzenie biorezonansowe pracuje z zestawem elementów, które tworzą zamknięty obieg informacji. Elektrody lub inne czujniki odbierają biosygnały z powierzchni ciała, następnie aparat zamienia je na postać cyfrową, a komputer analizuje wzorzec drgań. Technologia biorezonansu zakłada, że każda komórka emituje własny sygnał, dlatego opisuje się możliwość wskazania odchyleń. Po analizie system generuje sygnały terapeutyczne, które wracają do organizmu w związku z opisanymi zaburzeniami. W części programów wykorzystuje się także niskie częstotliwości i odrębne kanały terapeutyczne, a w opisach aparatu pojawia się również zakres fal beta 14-30 Hz.
Jak przebiega diagnostyka biorezonansowa?
Diagnostyka biorezonansowa zaczyna się od kontaktu z elektrodami i rejestracji odpowiedzi organizmu na określone bodźce. W tym modelu ocenia się reakcje na obciążenia biologiczne i środowiskowe, w tym na alergeny, pasożyty, bakterie, wirusy, grzyby czy inne patogeny. Analiza nie polega na pobraniu krwi ani na badaniu obrazowym. Odczytywana jest zmiana sygnału, która ma wskazywać, czy określony bodziec mieści się w zakresie tolerancji organizmu, czy zaburza jego wzorzec drgań. Takie porównanie przedstawia się jako pomoc w ocenie obciążeń uznawanych za zakłócające.
Jak wygląda sesja terapii biorezonansem?
Sesja terapii biorezonansem jest opisywana jako bezbolesna i bezinwazyjna. Pacjent trzyma elektrody lub ma je umieszczone na skórze, a urządzenie prowadzi zaprogramowaną modulację sygnałów. Czas sesji zależy od celu programu i reakcji organizmu. W materiałach dotyczących tej metody pojawiają się także opisy stosowania u małych dzieci od 2. miesiąca życia. Standardowo nie zakłada się odstawiania dotychczas stosowanych leków, a przy testach alergicznych pojawia się informacja o dwutygodniowej przerwie, aby wynik nie został zafałszowany.
Co obejmują badania naukowe nad biorezonansem i skąd związek z medycyną chińską?
W badaniach naukowych nad biorezonansem omawia się wpływ drgań elektromagnetycznych na zdrowie człowieka oraz zagadnienia medycyny bioinformacyjnej. W publikacjach dotyczących tej dziedziny przywołuje się prace na temat alergii, alergicznego zapalenia zatok, bólu przewlekłego, terapii uzależnień oraz funkcji układu odpornościowego i nerwowego. Związek biorezonansu z tradycyjną medycyną chińską dotyczy pojęcia qi i meridianów, czyli szlaków przepływu energii. Takie ujęcie łączy więc analizę biosygnałów z pojęciami homeostazy i równowagi organizmu.